Wilt u een nieuwe fiets?

Donderdag 21 juli 2011

Het was zondag en lekker weer. Zo'n dag begint dan bij mij met een bezoek aan het Begijnhof Amsterdam Centrum. Na de dienst en de koffie, weer naar huis gefietst. Er was nog weinig verkeer en vooral minder toeristen.

Ik ging even richting Javastraat omdat ik wist dat er een speciaal festival werd gehouden. Dit keer was het over gezonde voeding enz. Met de fiets in de hand liep ik door de drukke Javastraat, tot ik staande werd gehouden door een vlotte jongeman die mij spontaan vroeg "mijnheer wilt u een nieuwe fiets". Ik was een beetje overdonderd en zei, natuurlijk ja dat wil ik zeker. En zo begon ik een gesprek met Rink. Hij wilde mij een abonnement verkopen van Het Parool. Twee jaar zat je er dan aan vast, maar je kreeg er ook een fiets bij cadeau. De twijfel sloeg toe, immers lazen wij al meer dan 50 jaar de Volkskrant. Ik hoorde het commentaar al "wat moet je nu met 2 dagbladen". Toch stemde ik toe en Rink maakte de overeenkomst schriftelijk in orde.

Thuis gekomen vertelde ik Ines, mijn vrouw dat ik een nieuwe fiets kreeg, maar ook Het Parool voor 2 jaar. Ines was het er niet mee eens en de stemming was die zondag beneden nul. Steeds weer werd ik gewezen op mijn misstap om Het Parool er bij te nemen.

Op 27 juni ontving ik dan voor het eerst Het Parool. En wat een lekkere krant is dat toch. Je leest er veel over de mode, makelaars en huizen en waar je lekker kan eten en het speciale nieuws over Amsterdam.

Inmiddels bleef de stemming in huis onder nul. Ook de verdere familie ging het een ondoordachte stap vinden. Ines leest Het Parool beslist niet en daarom leg ik hem na lezing beneden bij de lift neer, dit dan voor de liefhebber. Ook de Volkskrant lees ik natuurlijk nog steeds als ochtendkrant en in de namiddag is het dan weer Het Parool. Op 14 juli kreeg ik van Het Parool een e-mail dat de volgende dag mijn fiets afgeleverd zou worden. En ja hoor, een mansgrote doos werd bezorgd. Ik had reeds met onze Griekse fietsenmaker geregeld dat hij de fiets zou monteren en van een goed slot voorzien.

Ik ben gaan kijken terwijl Dimitri de fiets klaarmaakte. Het was werkelijk een beauty - geheel wit gelakt- met KLM kleurige spatborden en op de kettingkast staat een voorpagina van Het Parool afgedrukt.

Rijden met dit vehikel is een ervaring op zich. Ik heb veel bekijks, zodat ik maar hoop dat ik er nog lang plezier van mag hebben.

Natuurlijk moet de stemming in huis en bij de familie ook weer goed komen, want voor de 17 euro per maand moet dit verzetje mij toch wel gegund worden.